Brus og komfyrar

Det synest eg er endå verre. Ein tur til Viddal og Finnes gjorde meg trist til sinns. Det som var glansbygdene for landbruk er på sotteseng.
Det er ikkje bra for turistfjorden, når det einaste nye ein ser er ein beitepussar, og hytter. Då er det i ferd med å gå til bøvels!
Det vert nok ramaskrik mellom politikerane når meieriet i Ørsta vert lagt ned, sjølv om det inga betydning har for kulturlandskapet. Men når det gjeld arbeidsplassane i bygdene kring fjorden, som er så viktig for turismen, då er det heilt stilt---.

Takk for utfordrande spørsmål, Knut! Kva skal eg vel svare? Eg er ikkje frå gard og ikkje bonde sjølv, og da veit eg ikkje om eg er kvalifisert til å hevde noko syn. Eg kjenner ikkje "innsida" og "spelet". Da vi kom til Bjørke i 1975 opplevde vi ei bygd som strålte av trivsel og aktivitet, - og dyrkingsplanar. Etter kvart snudde optimismen, og ein kunne høyre heidersfolk som ikkje ville råde etterkomarane sine til å bli buande og drivande på garden. Grunnen til det kunne vere at rammevilkåra for jordbruket var så tronge at det nærma seg det undertrykkande og gjekk på sjølvrespekten laus. I Prillar-Guri tida var eg med på setje opp eit dokument som skulle klargjere vilkår og utsikter for jordbruket. Ein konklusjon var at fellesskapet på gardane var borte, ofte var det på dagtid berre ein einaste heimeverande å treffe, - og han sat helst på traktoren. Jordbruket baud på eit einsamt yrke, og det var vanskeleg å halde oppe eit personleg syn for mål og meining med kavet. Samdrift og fellestiltak kunne kanskje hjelpe? Ikkje så enkelt! I dag er fulltidsbonden svært svært sjeldan. Som ikkje-bonde og ein slags tilskodar til dette, opplever eg situasjonen som tragisk og meiningslaus. Har vi i det heile tatt ikkje tanke for mattryggleik? Kvifor skal også god mat berre vere så billeg som råd, ikkje få lov til å koste litt meir? Kva finst av forpliktande politiske utsegner om koss vi skal møte krisesituasjonar? Og kva med den historiske kunnskapen om kva innsats som har lege bak kultiveringsarbeidet? Er det berre å setje ein urban planstrek over sjølve livsarven etter generasjonar med møde og innsats? - Så opplever eg at folk har kreativitet, dei satsar på fleire "inntektsføter" og står på dag og natt. Nei, om dei vil gi seg! Men kva politisk støtte og medhald får dei? - Dette vart i full fart på morgondirekten.